Annapurna Farm

Tomas en Andre van de Annapurna Farm 

Geert Tomassen, bekend als Tomas, is opgeleid in de conventionele tuinbouw en kreeg begin jaren tachtig interesse in biologische groenteteelt. Op uitnodiging van een NGO vertrok hij in 1983 naar Kolkata in India om boeren te leren biologische groenten te telen. Daarna bezocht hij de Sri Aurobindo Ashram boerderij Lake Estate en de Kottakarai boerderij in Auroville. Het klikte met de mensen in Kottakarai.  Auroville had toen zo’n 400 inwoners. Na enkele strubbelingen en het overwinnen van een ernstige hepatitis vertrok hij in 1986 naar Annapurna.

Annapurna ligt zo’n 10 km van het centrum van Auroville, omgeven door vier dorpen op een afstand van 2 km elk. Maar het land was geërodeerd en uitgeput, had geen infrastructuur en geen mogelijkheden voor transport en communicatie. Eind 1986 vroeg de Land Service hem om de leiding te nemen over de 54 hectare van Annapurna. Voorheen was het land van de Sri Aurobindo Ashram en gekocht tijdens het leven van de Moeder om voedsel voor Auroville te verbouwen. Na een ongelukkige strijd tussen de Sri Aurobindo Society en Auroville werd Annapurna’s land begin jaren tachtig onderdeel van Auroville.

Het land is zwarte katoengrond, een zware zwarte klei, met een goed potentieel maar niet gemakkelijk te cultiveren. Heel anders dan in Auroville waar de grond vooral rood lateriet, leem en lichtgele klei is. Met granietpoeder werden paden aangelegd. Tomas bouwde een hut vlak bij een waterput en niet ver van de hoofdweg.  Vaak wandelend om gevoel te krijgen voor de indeling, plande hij de belangrijkste gebouwen in het midden van het 2 km lange stuk land. De Belgische Auroviliaan Bernard, voorheen jaren verbonden met Annapurna, voegde zich bij hem in 1988. Hij nam de hut van Tomas in gebruik en Tomas bouwde een nieuwe in het toekomstige centrum van de boerderij. 

Vanaf het allereerste begin hadden ze koeien. Voornamelijk met het inheemse “Gir” ras heeft Tomas koeien van verschillende gemengde rassen gefokt om uiteindelijk een gezonde sterke koe te krijgen die voldoende melk geeft. De zuivelfabriek begon halverwege de jaren negentig productief te worden. Brooks, een Amerikaanse Aurovilian die zich in 1995 in Annapurna vestigde, begon enkele jaren daarna met het produceren van paneer- en smeerkaas. Door de grote vraag waren ze blij dat ze eindelijk financiële middelen konden genereren.

Tomas: Het duurde lang om het financiële break-even punt te bereiken. Het was en is een soort magie, hoe geld zijn weg vond naar Annapurna. We ontvingen veel donaties van instellingen en van particulieren; anders hadden we het niet overleefd. Er was nooit een financiële zekerheid, maar we waren nooit helemaal verloren.

Anno 2025 zijn de drie belangrijkste activiteiten de zuivel, het graan en het fruit.  Graan en zuivel productie zijn waar mogelijk geïntegreerd: veldgewassen leveren voer voor koeien en de koeien op hun beurt leveren compost voor het land. Annapurna gebruikt haar opslag en graanverwerkingsmachines ook voor het drogen, schoonmaken en verwerken van de gierst en rijst van andere boerderijen.  Dit is een aparte activiteit genaamd “Auroville granen”. Voor de wat kleinere boeren, die afhankelijk zijn van de opslag en verwerking, heeft de graanboeren groep (een subgroep van de Av farm groep) een tiental jaar geleden een “crop loan” systeem opgezet wat zij nodig hebben om in een gewas te investeren. 

Annapurna levert 30% van het voedsel dat door Auroville geproduceerd wordt, verwerkt meer dan 90% van al het graan ter ondersteuning van 3000+ inwoners en vormt een vitale buffer tijdens crises als de COVID en cyclonen.

Tomas: In het begin waren we erg idealistisch en streefden we naar een 100% groene operatie. We hadden een windmolen, zonne-energie, biogas en hoopten op meer. Maar de realiteit was onze leermeester en gaandeweg hebben we compromissen gesloten om de productie te verhogen, rekening houdend met het feit dat de toekomst zoveel mogelijk duurzame praktijken moet opleveren. Het is goed om je te specialiseren op basis van de bodem, de faculteiten van de beschikbare mensen, de markt en de situatie als geheel. Tijden veranderen, eisen veranderen, mogelijkheden veranderen; we moeten constant onze plaats vinden in de realiteit en behoeften van Auroville en het is deze flexibiliteit die we in de eerste plaats leven. Het houdt de boerderij in leven en het houdt ons in leven. In de stroom blijven, niet verstarren in gedachten en praktijken en tegelijkertijd verbonden blijven met diepere waarden in het leven.