Pionier – Lisbeth Nusselein
Hartstochtelijke pionier van de Stad die de Aarde nodig heeft
Lisbeth las in 1969 voor het eerst over Auroville in het blad Hitweek. Onder een foto van van het Galaxy plan stond Auroville, the City of the Future, with moving sidewalks (met bewegende trottoirs). Een jaar later, in 1970, ging ze een wereldreis maken over land met haar vriend. In India aangekomen bezochten ze Chandigar, een stad die ontworpen was door Le Corbusier en in Goa lazen ze Satprem’s Avontuur van het Bewustzijn. Zo reisden ze door naar Pondicherry en later naar Auroville met de Blue French bus.
Ze kregen een plaats in “Silence”: een gemeenschap door De Moeder zo vernoemd waar tien andere mensen woonden. Zij werkten allen aan de fundering van de Matrimandir en verbouwden inheemse granen met dorpelingen. Omdat Roger Anger in Silence Bharat Nivas had gepland moesten ze een nieuwe plek vinden. Ze vroegen De Moeder of ze aan de rand van het dorp Kottakarai een nieuwe gemeenschap konden opzetten. Dat was goed, mits ze zouden samenwerken met de dorpelingen. Alles werd van de grond af opgebouwd: een waterput, kleine lemen huizen, stallen, koeien, een groentetuin en een kwekerij voor bomen. Het was een primitief leven, hard werken, maar ze deden dat met overgave en blijdschap, en natuurlijk was er de kracht van De Moeder. Zo vestigde Lisbeth zich met haar vriend in Kottakarai in wording. Zie de video van Lisbeth Early Days, 1969-1976.
In 1973 werd haar eerste dochter Auromukta geboren die haar naam van De Moeder kreeg. Voor de Moeder was Auro de familienaam voor de kinderen die in Auroville werden geboren. Mukta betekent “bevrijde ziel”. Later kreeg ze een tweede dochter en een zoon. Voor het groeiend aantal kinderen was opvang en onderwijs nodig. Aspiration was in 1971 begonnen met een Kindergarten. Rond 1978 werd Center School opgezet in een deel van de woning van Dianne Hassinger, vlakbij het Center Guesthouse. Daar gingen de kinderen van Kottakarai die tussen de vijf en tien jaar oud waren ook naar school. Ouders werden gevraagd om mee te helpen. Lisbeth ging er aardrijkskunde geven, naast haar werk aan de Matrimandir.
De educatie, zegt Lisbeth, begint al vroeg in het Leven zelf in de gemeenschappen waar de kinderen meedoen met van alles. Voor mij is het belangrijk dat de kinderen weten waar ze zijn, zich gewaarworden van de community, van de natuur, de canyons, de bossen enz.
Zo organiseerde ik excursies met kinderen om hen de omgeving, de gemeenschappen en de natuur te leren ontdekken en zich te verwonderen. Voor mij is het belangrijkste van educatie dat mensen en kinderen de verbinding zien tussen henzelf en de plek waar ze zijn, waar je naar toe gaat, wat je ziet, hoort en ruikt, de flora, fauna, en de verwondering over dat alles.
Vooral in de ervaring kun je die verbinding gewaarworden, het verruimt je horizon. Aardrijkskunde omvat alles wat op aarde leeft, ook wetenschap, biologie, ecologie en milieu.
Onderwijs in Auroville
Van 1,5 jaar kunnen kinderen terecht op de pre-crèche, gevolgd door de crèche, en daarna door naar de Kindergarten die vier niveaus heeft. Met het zevende levensjaar gaan ze naar een primary school, zoals Deepanam, Transition of Aikiyam. Rond het 14e of 15e jaar kunnen ze kiezen voor Future School dat met het English Ordinary +Advanced Level van Cambridge wereldwijd toegang geeft tot universitaire studies. Last School, door De Moeder zo genoemd, is meer gericht is op kunst en cultuur, Indiase filosofie en spiritualiteit waaronder Sri Aurobindo en De Moeder. NESS heeft het NTSC-curriculum dat toegang geeft tot het beroeps- of universitair onderwijs in India voor Indiase studenten. Deze drie middelbare scholen zijn ook toegankelijk voor leerlingen van buiten Auroville als er plaats is. Het Engels is de voertaal.
"The first principle of true teaching is that nothing can be taught."
Sri Aurobindo
Deze quote nodigt uit tot een verandering in hoe we naar onderwijs kijken. In de traditionele zin wordt lesgeven vaak gezien als een eenzijdige overdracht van kennis—van leraar naar leerling. Maar Sri Aurobindo daagt dit paradigma uit en suggereert dat de ware essentie van onderwijs niet ligt in het overdragen van feiten, maar in het wekken van iets dieps van binnen bij de leerling.
Van 1985 tot 2025 werkte Lisbeth op Transition School. Ze werkte daarnaast nog een of twee dagen bij een andere school bij Future School, Aikiyam en bij Life Education. Ze was medeoprichter van het Teachers Center in Saiier dat training en faciliteiten biedt voor alle leraren.
Voor de leerlingen van Deepanam, Transition, Last School en Future School geeft ze twee keer per week Teen Yoga in Pitanga. Ze houdt een fotografisch verslag bij van het werk dat ze op de scholen doet. Excursies in de natuur zijn door de jaren heen altijd een vast onderdeel van haar leerplan gebleven.
Het is goed te horen dat leerkrachten in vervolgstudies jongeren uit Auroville zien als hebbende een innerlijke kracht, goede sociale vaardigheden en veerkracht. In het werken met leerlingen en andere leraren ben ik zelf door de jaren heen gegroeid en dat is een rijke ervaring.